سوختن در جهان سوم

بعضي سوختن ها جوري هستند كه تو امروز ميسوزي، اما فردا دردش را حس ميكني

داستان كيفيت زندگي و” رشد” آدمها در جاهايي كه “جهان سوم ” ناميده ميشوند، مثل همين جور سوزش هاست

از هردوره كه ميگذري، ميسوزي و در دوره بعد دردش را ميفهمي .شادي ها و دغدغه هاي كودكي ما 

در همان گوشه دنيا كه “جهان سوم “ناميده ميشود، شادي هاي كودكي ما درجه سه است ، ولي دغدغه هاي ما جدي و درجه يك

شادي كودكيمان اين است كه كلكسيون ” پوست آدامس” جمع كنيم يا بگرديم و چرخ دوچرخه اي پيدا كنيم و با چوبي آن را برانيم

توپ پلاستيكي دو پوسته اي داشته باشيم و با آجر، دروازه درست كنيم و دركوچه هاي خاكي فوتبال بازي كنيم،اما دغدغه هايمان ترسناك تر بود

اينكه نكند موشكي يا بمبي، فردا صبح را از تقويم زندگيت خط بزند 

اينكه نكند “دفاعي مقدس”، منجر به مرگ نامقدس تو بشود يا تو را يتيم كند

از وبا،از جنون گاوي می ترسیدیم.مدرسه، دغدغه ما بود،خودكار بين انگشتان دستمان كه تلافي حرفهاي ديروز صاحبخانه به معلممان بود

تكليفهاي حجيم عيد ،يا كتابهايي كه پنجاه سال بود بابا در آنها آب و انارمي‌داد

شادي ها و دغدغه هاي نوجواني ما

دوره اي كه ذاتا بحراني بود و بحران ” جهان سوم” بودن هم به آن اضافه شده

در اين دوره، شاديهايمان جنس ” ممنوع” داشتند

اينكه موقتي عاشق شوي،دوست داشتن را امتحان كني،اينكه لبت را با لبي آشنا كني

وما همه اين شادي ها را در ذهنمان برگزار ميكرديم

در خيالمان عاشق ميشديم،ميبوسيدیم،كلا زندگي يك نفره اي داريم با فكري دو نفره

اين شد كه يادگرفتیم”جهان سومي” شادي كنيم،به جاي اينكه دست در دست دخترك بگذاريم،او رادنبال کنیم با او قدم نزنيم و فقط دنبالش كنيم، يا اينكه نگوييم “دوستت دارم

در عوض دغدغه هايمان بازهم جدي بودند

اينكه از امروز كه 15 سال داري، بايد مثل يك مرتاض روي كتابهاي ميخي مدرسه ات دراز بكشي و تا بيست و چهار سالگي همانجا بماني

بترسي از اين كه قرار است چند صفحه پر از سوالات “چهار گزينه اي ” ، آينده تو ، شغل تو ، همسر تو و لقب تو را تعيين كند

تو فقط سه ساعت براي همه اينها فرصت داري

شادي ها و دغدغه هاي جواني ما

شادي ها كمرنگ تر ميشود و دغدغه ها پررنگ تر

شايد هم اين باشد كه شادي هايت هم، شكل دغدغه به خودشان ميگيرند.
مثلا شادي تو اين است كه روزي خانه و ماشين ميخري

اما رسيدن به اين شادي ها برايت دغدغه ميشود

رسيدن به آنها براي تو هدف ميشود

هدفي كه حتما بايد “جهان سومي” باشي كه آنرا داشته باشي

و هيج جاي ديگربراي كسي هدف نيستند

بعضي از شادي هايت غير انساني مي‌شود

با پول شهوتت را مي‌خري

با گردي سفيد مست ميشوي نه با شراب

با دود دغدغه هايت را كمرنگ‌تر ميكني و غبار آلود

اگر جهان سومي باشي، استاندارد و مقياس هاي تمام اجزاي زندگي توجهان سومي ميشود

اينكه در سال چند بار لبخند ميزني

در روز چند بار گريه ميكني

راهي كه تو را به بهشت و جهنم مي‌رساند

و حتي جنس خداي تو هم جهان سوميست

دراين دنياي عجيب، ديدن دست برهنه يك زن هم ميتواند براحتي تو را خطاكار كند وقلبت را به تپش وادارد

در اين دنيا “سلام ” به غريبه و بي دليل، نشانه ديوانگيست

لبخند بي جاي زن هم دليل فاحشگي اوست

در اين جهان سوم ، كسي را نداري كه به تو بگويد چقدر مسواك و خميردندان، واكسن، بوسيدن، خنديدن، رقصيدن خوب هستند

اينكه آينده خوب را خودت بايد رقم بزني و كسي قرار نيست براي اين كار به تو كمك بكند

اينكه هميشه جهان اول ، طاعون جهان سوم نيست

گاهي فكر ميكني که به سرزمين جهان اولي ها مهاجرت كني تا از جهان سومي بود ن رها شوي

اما ميفهمي كه با مهاجرتت شادي ها، دغدغه ها، جهان بيني، خدا ومعيارهايت هم با تو سفر ميكنند

گاهي ميماني كه اين جهان سوم است كه كيفيت تو را تعيين ميكند يا اينكه “تو”جهان سوم را درست ميكني؟

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s