نسرین ستودنی

وکیل که باشی و حقت را دو دستی ، دستبند بزنند

مادر باشی ، میله به میله زندان را عروسک ببافی

که کودکت جای لالایی های تو

در چشمهای عروسکش از دلتنگی ، خوابش ببرد

همسر باشی ، که آغوش شوهرت را بی هراس زنجیر به رخ دنیا بکشی

نسرین

بدان وکیل یک نسل دل گرفته ای

نسلی که قسمشان ، شکم گرسنه ی توست

.

.

.

باور کن اگر توانمان باشد

تمام چشم های دنیا را ، گرد کرده می آوریم

تا تو

دست هایت را دور گردن مردت بیندازی

و زیر بغض هایمان قسم می خوریم

بیشتر از موش های زندانت به تو نزدیک باشیم

کودکت

هزاران عمو و خاله دارد

اما هر چه باشیم

به عروسک دستبافت تو ، نخواهیم رسید

منبع:فیسبوک نسرین ستوده

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s